Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε λίγο την έννοια του franchise
πριν πάμε σε περισσότερες λεπτομέρειες: Franchise σημαίνει ότι αποκτώ
δικαίωμα να χρησιμοποιήσω το όνομα (και επομένως τη φήμη) μίας γνωστής
αλυσίδας καταστημάτων, να πωλώ τα προϊόντα τους που είναι ίδιας
ποιότητας σε όλους τους κρίκους της αλυσίδας.
Ετσι, θα μπορέσω να μειώσω τον χρόνο που θα με μάθουν οι πελάτες μου καθώς θα έρθουν στο «γνωστό» τους κατάστημα να ψωνίσουν τα «γνωστά» τους προϊόντα.
Αντάλλαγμα σε αυτήν τη δικαιοχρησία είναι χρήματα για την αγορά δικαιωμάτων (royalties), μέρισμα επί του ετήσιου τζίρου ή των καθαρών κερδών, πιθανή αποκλειστικότητα προμήθειας πρώτων υλών και εμπορευμάτων. Σε κάθε περίπτωση, υποχρέωση όμοιας λειτουργίας με τα άλλα καταστήματα της αλυσίδας σε επίπεδο μηχανοργάνωσης και εμφάνισης.
Κάποιος «αλεξιπτωτιστής» επιχειρηματίας λοιπόν που δεν έχει καθόλου γνωριμίες, επαγγελματικές σχέσεις και επαφές, διαθέτει με αυτόν τον τρόπο ένα Χ κεφάλαιο και ανοίγει μία επιχείρηση που είναι γνωστή στο κοινό. Λειτουργώντας με τεχνογνωσία που επίσης μεταφέρεται από τη «μαμά» εταιρεία, φιλοδοξεί (και αισιοδοξεί) να επιτύχει επιχειρηματικά, να κάνει γρήγορη απόσβεση των χρημάτων που επένδυσε και να εξασφαλίσει έναν καλό μηνιαίο μισθό.
Με την ύφεση που επικρατεί, οι παλιότερες αμοιβές αγοράς δικαιώματος εφάπαξ έχουν συμπιεστεί. Από 40.000-50.000 ευρώ, βρίσκονται τώρα σε ύψος περίπου 10.000 ευρώ. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι λόγω αυτού οι επενδύσεις είναι και ελκυστικές. Θα αναλυθεί παρακάτω.
Κάθε χρόνο, λοιπόν, συνήθως ορίζεται μία ετήσια αμοιβή προς τον δικαιοπάροχο, η οποία ποικίλλει από 3-10% επί των καθαρών κερδών ή 1-3% επί του τζίρου (συνόλου εσόδων). Επιπλέον, εφόσον αυτό συμφωνείται, αποκλειστική προμήθεια εμπορευμάτων ή πρώτων υλών συνεπάγεται αγορά στην τιμή που καθορίζει ο δικαιοπάροχος συνεχώς.
Μερικές φορές μάλιστα απαγορεύεται η συνεργασία με επιπρόσθετους προμηθευτές λόγω ομοιομορφίας. Σε αντάλλαγμα, η επιχείρηση απολαμβάνει κεντρικές διαφημιστικές καμπάνιες από τις οποίες επωφελείται στα ΜΜΕ, καθώς και την έτοιμη απολαβή όποιων καινοτομιών εφαρμόζονται με ασφάλεια από τη μητρική εταιρεία.
Ο τρόπος για να ξέρετε αν σας συμφέρει μία επένδυση μέσω δικαιοχρησίας έγκειται σε μία σειρά από κριτήρια: Πόσο κεφάλαιο διαθέτει ο επενδυτής, τι συνάφεια έχει με το αντικείμενο, αν θα εργάζεται ο ίδιος στην επιχείρηση ή θα προσλάβει υπαλλήλους μόνον, αν σκέφτεται ως μεσομακροπρόθεσμη αυτή την επένδυση ή απλά ως ευκαιρία χρονικής συγκυρίας.
Κεφάλαιο
Αν το κεφάλαιο που έχετε είναι μεγάλο, πέραν των 80.000-100.000 ευρώ μπορείτε να επιλέξετε πρακτικά σχεδόν όλες τις επιχειρήσεις που παρέχονται μέσω δικαιόχρησης. Θα πρέπει, φυσικά, να υπολογίσετε ότι με το κεφάλαιο θα πρέπει να πληρώσετε αρχικό κόστος επένδυσης με κατασκευαστικές εργασίες, αρχική αμοιβή δικαιώματος στη μητρική εταιρεία, ενοικίαση του επαγγελματικού ακινήτου, αγορά πρώτων υλών-εμπορευμάτων για να «στοκάρετε» και κεφάλαιο κίνησης μέχρι να αποδώσει η επιχείρηση έσοδα. Αρα, υπολογίζεται και ένα ποσό ασφαλείας για να αποφύγετε δυσάρεστες εκπλήξεις.
Αν θέλετε να επενδύσετε σε μία βραχυπρόθεσμη επένδυση, λογικά θα στραφείτε σε κάτι που είναι «της μοδός» όπως τα «γιαουρτομπάρ» (yoghurtbar) ή τα ανταλλακτήρια χρυσού (σαράφικα).
Αν πάλι η επένδυση αυτή αφορά κάτι στο οποίο σκέφτεστε να δραστηριοποιηθείτε για τα επόμενα 5-10 χρόνια, τότε δείτε κάτι πιο κλασικό που συνήθως αφορά εστίαση ή ταχυφαγείο.
Ετσι, θα μπορέσετε με την πάροδο του χρόνου να αναπτύξετε ?ιδίως αν εργάζεσθε και ο ίδιος στην επιχείρηση? μία προσωπική πελατεία μέσα από την επαφή και την εξυπηρέτηση των σταθερών πελατών σας. Δεν υπάρχει κάποιος χρυσός κανόνας βάσει του οποίου κρίνεται αν είναι σωστή-ορθή η επιλογή αυτής της επιχειρηματικότητας ή μη. Μέχρι τα τέλη του '90 ο καθένας ξεκινούσε μόνος του και σιγά σιγά έκανε όνομα ως επιχείρηση ή έκλεινε.
Από τότε, οι επωνυμίες στις ταμπέλες έχουν αντικατασταθεί με διακριτικούς «ακαταλαβίστικους» τίτλους, οπότε και το κατάστημα έγινε πιο απρόσωπο.
Ο,τι παίρνεις έτοιμο στην αγορά, κοστίζει. Ο,τι φτιάχνεις εσύ το πληρώνεσαι. Ανάλογα με τις δυνάμεις, την υπομονή, την επιμονή και το πείσμα του επιχειρηματία λοιπόν, επιλέγει τη μία ή την άλλη λύση. Σε κάθε περίπτωση, ας μείνει Ελλάδα, να στηρίξει την ελληνική κοινωνία από το να ξενιτευτεί. Καλή δύναμη.
ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΙΣ «ΠΑΓΙΔΕΣ»
Αν έχετε χρήματα και δεν είχατε ξανά επιχείρηση, η δικαιοχρησία είναι ένας εύκολος τρόπος επιχειρηματικής δραστηριοποίησης, καθώς είναι «σερβιρισμένος» ο τρόπος λειτουργίας. Και μάλιστα από μία μητρική εταιρεία που έφτασε να κερδίζει επειδή παρέχει αυτή την τεχνογνωσία. Αρα είναι πετυχημένη συνταγή. Και πρακτικά όλες οι μητρικές εταιρείες πασχίζουν για την επιτυχία των συνεργατών τους, γιατί αυτό τους δίνει επιχειρηματολογία στους υποψήφιους μελλοντικούς συνεργάτες τους.
Αυτό που πρέπει ο υποψήφιος επενδυτής να προσέξει πολύ είναι τα στατιστικά και τα δεδομένα που του παρέχονται και αφορούν τους μέσους τζίρους ή τα κέρδη από το δίκτυο συνεργατών. Πρόκειται για στοιχεία που εύκολα μπορούν να λένε τη μισή αλήθεια. Εφόσον επιλέξετε τις πιο πιθανές επενδύσεις, κάντε κάτι εξαιρετικά απλό: Επισκεφθείτε ως πελάτης τις επιχειρήσεις, αξιολογήστε τη λειτουργία τους, ρωτήστε «αν πηγαίνει καλά η δουλειά», «αν είναι ευχαριστημένοι», «αν αυτά που τους έλεγαν από τη μητρική εταιρεία βγήκαν αληθινά». Οι Ελληνες έχουμε μια ανυπέρβλητη κοινωνικότητα στην ανάπτυξη τέτοιων συζητήσεων. Από την πηγή θα πληροφορηθείτε την πιο «αληθινή» αλήθεια. Αρκεί να μην αποκαλύψετε τι είστε και γιατί ρωτάτε, διότι τότε οι απαντήσεις θα γίνουν, φυσιολογικά, ψευδείς.
Ετσι, θα μπορέσω να μειώσω τον χρόνο που θα με μάθουν οι πελάτες μου καθώς θα έρθουν στο «γνωστό» τους κατάστημα να ψωνίσουν τα «γνωστά» τους προϊόντα.
Αντάλλαγμα σε αυτήν τη δικαιοχρησία είναι χρήματα για την αγορά δικαιωμάτων (royalties), μέρισμα επί του ετήσιου τζίρου ή των καθαρών κερδών, πιθανή αποκλειστικότητα προμήθειας πρώτων υλών και εμπορευμάτων. Σε κάθε περίπτωση, υποχρέωση όμοιας λειτουργίας με τα άλλα καταστήματα της αλυσίδας σε επίπεδο μηχανοργάνωσης και εμφάνισης.
Κάποιος «αλεξιπτωτιστής» επιχειρηματίας λοιπόν που δεν έχει καθόλου γνωριμίες, επαγγελματικές σχέσεις και επαφές, διαθέτει με αυτόν τον τρόπο ένα Χ κεφάλαιο και ανοίγει μία επιχείρηση που είναι γνωστή στο κοινό. Λειτουργώντας με τεχνογνωσία που επίσης μεταφέρεται από τη «μαμά» εταιρεία, φιλοδοξεί (και αισιοδοξεί) να επιτύχει επιχειρηματικά, να κάνει γρήγορη απόσβεση των χρημάτων που επένδυσε και να εξασφαλίσει έναν καλό μηνιαίο μισθό.
Με την ύφεση που επικρατεί, οι παλιότερες αμοιβές αγοράς δικαιώματος εφάπαξ έχουν συμπιεστεί. Από 40.000-50.000 ευρώ, βρίσκονται τώρα σε ύψος περίπου 10.000 ευρώ. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι λόγω αυτού οι επενδύσεις είναι και ελκυστικές. Θα αναλυθεί παρακάτω.
Κάθε χρόνο, λοιπόν, συνήθως ορίζεται μία ετήσια αμοιβή προς τον δικαιοπάροχο, η οποία ποικίλλει από 3-10% επί των καθαρών κερδών ή 1-3% επί του τζίρου (συνόλου εσόδων). Επιπλέον, εφόσον αυτό συμφωνείται, αποκλειστική προμήθεια εμπορευμάτων ή πρώτων υλών συνεπάγεται αγορά στην τιμή που καθορίζει ο δικαιοπάροχος συνεχώς.
Μερικές φορές μάλιστα απαγορεύεται η συνεργασία με επιπρόσθετους προμηθευτές λόγω ομοιομορφίας. Σε αντάλλαγμα, η επιχείρηση απολαμβάνει κεντρικές διαφημιστικές καμπάνιες από τις οποίες επωφελείται στα ΜΜΕ, καθώς και την έτοιμη απολαβή όποιων καινοτομιών εφαρμόζονται με ασφάλεια από τη μητρική εταιρεία.
Ο τρόπος για να ξέρετε αν σας συμφέρει μία επένδυση μέσω δικαιοχρησίας έγκειται σε μία σειρά από κριτήρια: Πόσο κεφάλαιο διαθέτει ο επενδυτής, τι συνάφεια έχει με το αντικείμενο, αν θα εργάζεται ο ίδιος στην επιχείρηση ή θα προσλάβει υπαλλήλους μόνον, αν σκέφτεται ως μεσομακροπρόθεσμη αυτή την επένδυση ή απλά ως ευκαιρία χρονικής συγκυρίας.
Κεφάλαιο
Αν το κεφάλαιο που έχετε είναι μεγάλο, πέραν των 80.000-100.000 ευρώ μπορείτε να επιλέξετε πρακτικά σχεδόν όλες τις επιχειρήσεις που παρέχονται μέσω δικαιόχρησης. Θα πρέπει, φυσικά, να υπολογίσετε ότι με το κεφάλαιο θα πρέπει να πληρώσετε αρχικό κόστος επένδυσης με κατασκευαστικές εργασίες, αρχική αμοιβή δικαιώματος στη μητρική εταιρεία, ενοικίαση του επαγγελματικού ακινήτου, αγορά πρώτων υλών-εμπορευμάτων για να «στοκάρετε» και κεφάλαιο κίνησης μέχρι να αποδώσει η επιχείρηση έσοδα. Αρα, υπολογίζεται και ένα ποσό ασφαλείας για να αποφύγετε δυσάρεστες εκπλήξεις.
Αν θέλετε να επενδύσετε σε μία βραχυπρόθεσμη επένδυση, λογικά θα στραφείτε σε κάτι που είναι «της μοδός» όπως τα «γιαουρτομπάρ» (yoghurtbar) ή τα ανταλλακτήρια χρυσού (σαράφικα).
Αν πάλι η επένδυση αυτή αφορά κάτι στο οποίο σκέφτεστε να δραστηριοποιηθείτε για τα επόμενα 5-10 χρόνια, τότε δείτε κάτι πιο κλασικό που συνήθως αφορά εστίαση ή ταχυφαγείο.
Ετσι, θα μπορέσετε με την πάροδο του χρόνου να αναπτύξετε ?ιδίως αν εργάζεσθε και ο ίδιος στην επιχείρηση? μία προσωπική πελατεία μέσα από την επαφή και την εξυπηρέτηση των σταθερών πελατών σας. Δεν υπάρχει κάποιος χρυσός κανόνας βάσει του οποίου κρίνεται αν είναι σωστή-ορθή η επιλογή αυτής της επιχειρηματικότητας ή μη. Μέχρι τα τέλη του '90 ο καθένας ξεκινούσε μόνος του και σιγά σιγά έκανε όνομα ως επιχείρηση ή έκλεινε.
Από τότε, οι επωνυμίες στις ταμπέλες έχουν αντικατασταθεί με διακριτικούς «ακαταλαβίστικους» τίτλους, οπότε και το κατάστημα έγινε πιο απρόσωπο.
Ο,τι παίρνεις έτοιμο στην αγορά, κοστίζει. Ο,τι φτιάχνεις εσύ το πληρώνεσαι. Ανάλογα με τις δυνάμεις, την υπομονή, την επιμονή και το πείσμα του επιχειρηματία λοιπόν, επιλέγει τη μία ή την άλλη λύση. Σε κάθε περίπτωση, ας μείνει Ελλάδα, να στηρίξει την ελληνική κοινωνία από το να ξενιτευτεί. Καλή δύναμη.
ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΙΣ «ΠΑΓΙΔΕΣ»
Αν έχετε χρήματα και δεν είχατε ξανά επιχείρηση, η δικαιοχρησία είναι ένας εύκολος τρόπος επιχειρηματικής δραστηριοποίησης, καθώς είναι «σερβιρισμένος» ο τρόπος λειτουργίας. Και μάλιστα από μία μητρική εταιρεία που έφτασε να κερδίζει επειδή παρέχει αυτή την τεχνογνωσία. Αρα είναι πετυχημένη συνταγή. Και πρακτικά όλες οι μητρικές εταιρείες πασχίζουν για την επιτυχία των συνεργατών τους, γιατί αυτό τους δίνει επιχειρηματολογία στους υποψήφιους μελλοντικούς συνεργάτες τους.
Αυτό που πρέπει ο υποψήφιος επενδυτής να προσέξει πολύ είναι τα στατιστικά και τα δεδομένα που του παρέχονται και αφορούν τους μέσους τζίρους ή τα κέρδη από το δίκτυο συνεργατών. Πρόκειται για στοιχεία που εύκολα μπορούν να λένε τη μισή αλήθεια. Εφόσον επιλέξετε τις πιο πιθανές επενδύσεις, κάντε κάτι εξαιρετικά απλό: Επισκεφθείτε ως πελάτης τις επιχειρήσεις, αξιολογήστε τη λειτουργία τους, ρωτήστε «αν πηγαίνει καλά η δουλειά», «αν είναι ευχαριστημένοι», «αν αυτά που τους έλεγαν από τη μητρική εταιρεία βγήκαν αληθινά». Οι Ελληνες έχουμε μια ανυπέρβλητη κοινωνικότητα στην ανάπτυξη τέτοιων συζητήσεων. Από την πηγή θα πληροφορηθείτε την πιο «αληθινή» αλήθεια. Αρκεί να μην αποκαλύψετε τι είστε και γιατί ρωτάτε, διότι τότε οι απαντήσεις θα γίνουν, φυσιολογικά, ψευδείς.