Με ικανοποίηση άκουσαν χιλιάδες επιχειρήσεις και επαγγελματίες την είδηση ότι από 1ης Οκτωβρίου μπαίνει σε εφαρμογή το νέο σύστημα απόδοσης ΦΠΑ,
σύμφωνα με το οποίο όποιος δεν έχει πληρωθεί τον ΦΠΑ για οποιαδήποτε
συναλλαγή του, είτε με το Δημόσιο είτε με ιδιώτες, δεν θα έχει την
υποχρέωση να τον αποδώσει μέχρι να εξοφληθεί το σχετικό τιμολόγιο.
Ουσιαστικά, πρόκειται για ένα μέτρο που έπρεπε να είχε τεθεί σε
εφαρμογή εδώ και πολύ καιρό γιατί βάζει τέρμα σε ένα παράλογο καθεστώς
το οποίο υποχρέωνε τις επιχειρήσεις να αποδίδουν τον ΦΠΑ έστω κι αν
προηγουμένως δεν τον είχαν εισπράξει. Όπως είναι λογικό, ο κύκλος αυτός
του παραλόγου δημιουργεί προβλήματα ρευστότητας στις επιχειρήσεις, τα
οποία μέσα στη βαθιά κρίση της ελληνικής οικονομίας οξύνθηκαν, σε βαθμό
που η απόδοση ΦΠΑ να έχει εξελιχθεί σε κανονικό βρόχο στο λαιμό της
επιχειρηματικότητας.
Ωστόσο, την αρχική ικανοποίηση διαδέχθηκαν τα ερωτηματικά όταν έγινε
γνωστό ότι, σε πρώτη φάση, το μέτρο αφορά μόνο όσους έχουν τζίρο έως
500.000 ευρώ και μόνο για συναλλαγές χονδρικής. Κι αν για τις συναλλαγές
λιανικής η εξαίρεση έχει κάποια λογική, στη βάση της υπόθεσης ότι αυτές
γίνονται συνήθως με μετρητά, το όριο του τζίρου των 500.000 ευρώ
προκαλεί εύλογες απορίες.
Στην αιτιολογική έκθεση του νόμου αναφέρεται επί λέξη ότι «η άμεση
εφαρμογή του μέτρου αναμένεται ότι θα επιφέρει μια σειρά θετικών αλλαγών
στο υπάρχον επιχειρηματικό και οικονομικό περιβάλλον, όπως την αύξηση
των ταμειακών ροών και την ενίσχυση της ρευστότητας για τις μικρές και
μεσαίες επιχειρήσεις, καθώς και τη δραστική μείωση των υποθέσεων που
επιλύονται δικαστικά. Παράλληλα, η εφαρμογή του συστήματος αυτού, που
βασίζεται στις ευρωπαϊκές και διεθνείς βέλτιστες πρακτικές, θα συμβάλλει
στην αποφυγή της δημιουργίας ενός νέου κύματος ληξιπρόθεσμων χρεών προς
το Δημόσιο και θα καταπολεμήσει την απάτη που σχετίζεται με το ΦΠΑ».
Ερωτηματικά
Δηλαδή, οι επιχειρήσεις που έχουν μεγαλύτερους τζίρους, δεν
αντιμετωπίζουν προβλήματα ρευστότητας; Με ποιο ακριβώς σκεπτικό τέθηκε
το όριο των 500.000 ευρώ; Μήπως οι επιχειρήσεις με τζίρο 600 χιλ. ευρώ ή
1 εκατ. ευρώ είναι μεγάλες, δεν είναι μικρές; Και, τελικά, ανεξαρτήτως
ορίου, γιατί να εξαιρεθούν οι πραγματικά μεγάλες επιχειρήσεις οι οποίες
συνήθως απασχολούν και περισσότερους εργαζόμενους; Τα νέα ληξιπρόθεσμα
και η αποσυμφόρηση των εκκρεμών δικαστικών υποθέσεων θα επιτευχθούν με
το όριο των 500 χιλ. ευρώ;
Πρέπει να γίνει επιτέλους κατανοητό ότι με ημίμετρα δεν πρόκειται να
δοθεί πραγματική ανάσα στην αγορά. Το μέτρο της μη απόδοσης του ΦΠΑ πριν
την είσπραξή του πρέπει να έχει καθολική ισχύ, όχι από την 1η Οκτωβρίου
αλλά από.. χθες. Στη χώρα πρέπει να αποκατασταθεί η λογική χωρίς
εξαιρέσεις. Και αυτό δεν αφορά μόνο τον ΦΠΑ, αλλά σειρά μέτρων που
πρέπει επειγόντως να ληφθούν, όπως είναι ενδεικτικά η κατάργηση της
προκαταβολής φόρου, η μείωση του εξωφρενικού συντελεστή 26% από το πρώτο
ευρώ για τους ελεύθερους επαγγελματίες η μείωση της φορολογίας για την
ιδιοκτησία ακινήτων. Οι προθέσεις για φοροελαφρύνσεις δεν αρκούν,
χρειάζονται έργα εδώ και τώρα.